Krause neemt munten op vanaf het moment dat er een "wettiging" voor bestaat, al zijn de munten in kwestie zeer discutabel als munt te noemen. Dit zijn de zogenaamde NCLT = non-circulating legal tender. Ze gaan daar zeer ver in: de diner munten uit Andorra zijn een voorbeeld, maar bvb. ook de ecu-munten uit Gibraltar (als Britse kroonkolonie nooit een ecu-land geweest) en de munten uit o.a. Liberia, die nooit in het land van uitgifte verkrijgbaar geweest zijn. Andere voorbeelden zijn de uitgiften voor obscure Britse bezittingen (St Helena en Ascension, South Georgia en South Sandwich eilanden en ga zo maar door) door de Pobjoy Mint. Al deze munten zijn "gewettigd" door een of andere officiële instantie, maar werden uitsluitend uitgegeven om de beurzen van verzamelaars lichter te maken. Zoals al eerder gezegd zijn veel van deze munten in het land van uitgifte niet eens verkrijgbaar geweest.
Toch is er een zekere (lichte) verbetering zichtbaar: de uitgiften van de Orde van Malta zijn verhuisd van de "officiële" Krause naar de catalogus met "vreemde en rare uitgiften". Ze hebben daar het gezelschap van de "munten" van niet-bestaande of niet-erkende landen zoals Sealand, Hutt River Province, Lundy e.d.
Je kan op die manier ook een catalogus maken met alle "pattern-euro's".

Even waardeloos.
De Standard Catalog of World Coins van Krause Publiucations is verreweg de beste catalogus van wereldmunten op de markt, maar dit maakt hem zeker niet de "perfecte" catalogus. Er staan jammer genoeg veel fouten in; in de boeken 17de en 18de eeuw zijn er (nog) heel wat hiaten, en hun definitie van wat een munt mag genoemd worden is voor heel wat discussie vatbaar. Dat zijn dingen waar je rekening mee moet houden bij gebruik van deze catalogus.
Anderzijds is het als verzamelaar van wereldmunten niet haalbaar van elk land de specifieke catalogus aan te schaffen.
bart