Ook over deze keizer nog enige historische achtergronden:
Constantinus VII Porphyrogenitos ("de paars-geborene") geb 905, gest. 959, was de zoon van de Byzantijnse keizer Leo VI en zijn vierde vrouw, Zoe Karvounopsina. Hij was tevens een neef van Alexander III. Hij is beroemd geworden door zijn descriptieve handboeken "De Administrando Imperio" en "De Ceremoniis".
De bijnaam "paars-geborene" slaat niet op een probleem bij de geboorte, maar op de "purperen kamer" in het keizerlijk paleis, waar alle wettelijke kinderen van de keizers van Byzantium werden geboren. Wat dat betreft was Constantinus VII een uitzondering, want zijn ouders waren bij zijn geboorte niet getrouwd. Hoewel onterecht verkregen, heeft deze bijnaam hem in zijn latere leven en als opvolger tot voordeel gestrekt.
Nadat de Patriarch Nicolaas Mysticus in 913 door een ongunstige vrede met Bulgarije zijn prestige verloor, werd Constantijn VII op zevenjarige leeftijd keizer. Deze opvolging werd geregeld door zijn moeder, Zoë. De oorlog met Bulgarije heeft ook haar de kop gekost: in 919 werd zij vervangen door Romanus Lecapenus, die zijn dochter aan Constantinus VII had uitgehuwelijkt.
Door zijn onaangename uiterlijke verschijning had Constantinus geen gemakkelijke jeugd. Tevens werd hij in zijn positie bedreigd door de zonen van Lecapenus. Desondanks wist de intelligente en breed geinteresseerde jongeman zijn vroege jaren aan studie te wijden, vooral van het hof-protocol.
Romanus Lecapenus trad op als regent, totdat Constantinus 39 jaar oud was. Tot 944 bleef Lecapenus feitelijk als keizer aan de macht, totdat hij uit de weg geruimd werd door zijn zonen. Militaire successen bleven beperkt tot het oosten (Eufraat, 952). Constantinus onderhield betrekkingen met vele koningshuizen onder andere dat van Otto I, de keizer in West Europa.
Constantinus overleed in 959 and werd opgevolgd door zijn zoon, Romanus II.
Bron: vertaald uit
Wikipedia - Constantine VII. In de
Nederlandse versie staat momenteel een wat romantischer verhaal.
Lex
