Ik vind de gebouwen niet hetzelfde:
Munt 1 van antoninvs, met de leliescepter, is volgens mij en De Voogd, van een later type, ze komt ook voor met kz. bolkruis en a-v-e-* tussen de armen van het kruis.
De munt van Gijs (Henzen) is vroeger denk ik en Hendrik VII, zoon van Frederik II en regent voor zijn vader, toen die elders strijd voerde zie onder.
Biografie
Frederik II van Hohenstaufen, geboren in 1194 als zoon van Hendrik VI.
Hendrik VI voerde een expansiepolitiek en bezat op het toppunt van zijn macht Duitsland, Bourgondië, heel Italië en Sicilië. Ondanks het feit dat hij als zoon van Frederik I Barbarossa, zijn vader als keizer kon opvolgen, wilde hij het koning-/keizerschap erfelijk maken. Hij ving bot bij de Duitse prinsen en ook de paus steunde hem niet. HENDRIK VI slaagde hier niet in en stierf i 1197. Zijn broer Philip volgde hem als koning op 1197 – 1208. Het huis der Welfen, gesteund door Richard Leeuwenhart, probeerde middels OTTO IV, zoon van Hendrik de Leeuw, de macht te grijpen. Dit lukte dankzij engelse financiële steun en morele steun van paus Innocentius III, die hem in 1208 tot keizer kroonde. De paus wilde echter Sicilië buiten het Rooms-Duitse Rijk houden, maar Otto viel Sicilië binnen, waarop de paus hem in de ban deed en Frederik II als tegenkoning benoemde. Frederik II werd aan het pauselijk hof opgevoed. Dit met instemming van de Franse koning Philip Augustus, die een vriend van Jan Zonderland, aan zijn oostgrens niet zo prettig zal hebben gevonden. Frederik II verslaat met behulp van de Franse koning de Welfen in 1214 bij Bouvines. Hij werd in 1215 te Aken tot koning gekroond. Door de Duitse prinsen in veel zaken hun zin te geven: hun eigendommen werden volledig erfelijk, ze hadden volledige jurisdictie in hun eigen gebied, Frederik II zou zonder hun toestemming in hun gebieden geen belasting heffen, noch burchten bouwen, kreeg Frederik zijn handen vrij om zijn macht in Italië uit te bouwen. Hij werd in 1220 in Italië tot keizer gekroond.
In deze periode voert de oudste zoon van Frederik II, HENDRIK VII, het regentschap in Duitsland. Hendrik probeert om de complete desintegratie van Duitse Rijk tegen te gaan en de Duitse prinsen te beknotten in hun macht, die zijn vader hen gegeven had. Dit leidde tot een oorlog tussen vader en zoon Hendrik werd verslagen en stierf in Apulië 1242/5 in gevangenschap. F II had in 1220 beloofd op kruistocht te gaan, maar reist voor de eerste keer af in 1227 en keert spoedig terug i.v.m. een pestepidemie. Hierop deed paus Gregorius IX hem in de ban, maar waarschijnlijk was de expansiepolitiek en de leefwijze van Frederik II, een belangrijker aanleiding.
– Frederik II was een opmerkelijke man, hij was hoogontwikkeld, intelligent en een dichter. Hij werd opgevoed aan het Siciliaanse hof, waar hij intensief in contact kwam met de Islamitische cultuur – er werd verteld dat hij daar een harem had met (Islamitische) schoonheden. Hoewel zijn antagonistische levenswijze met de kerk van Rome vaak wordt overdreven, was hij zeker minder vroom dan vele andere vorsten. Hij vond het geen enkel probleem om met de Islamitische prinsen om te gaan.-
FREDERIK II gaat in 1228 dan toch op kruistocht, zonder gevechten bereikt hij door diplomatie meer dan ooit door oorlogshandelingen zou kunnen worden bereikt. In 1230 tijdens de vrede van Crepo wordt de ban over Frederik II opgeheven. De paus krijgt kerkelijke uitzonderingsrechten op Sicilië.
Frederik II was echter het type monarch om met Rome conflicten te krijgen. Hij probeerde in Italië een centrale staat in te richten. Hierdoor gaat hij in 1239 gaat hij opnieuw in de ban en wordt zelfs in 1245 (tijdens het concilie van Lyon, onder paus Innocentius IV) afgezet en tot ketter verklaard. Hij kan zich echter als keizer handhaven, omdat de paus niet voldoende financiële steun van de kerk kon krijgen. Hendrik III van Engeland had niet de middelen en Lodewijk de Vrome, had weinig sympathie voor de extreme pauselijke claims.
In Italië kan Frederik II verstoken van geld en mankrach welke hem door de Duitse prinsen werden geleverd, het leger van Lombardije niet verslaan en zo de Italiaanse steden onderwerpen.
HENDRIK van Raspe, landgraaf van Thüringen, en later Willem II, graaf van Holland, worden tot tegenkoningen ( 1237 - 1247 - 1256) van het Rooms-Duitse Rijk gekozen. De dood van Frederik II in 1250 betekende praktisch het einde van de macht van de Hohenstaufen, CONRAD IV zijn jongste zoon werd erkend als koning, maar had nog geen feitelijke macht en voordat hij deze vanuit Sicilië kon consolideren stierf hij in 1254. Een onwettige broer Manfred regeerde over het eiland tot 1266. In het Rooms-Duitse Rijk volgde Conradin, zijn vader Conrad IV, in 1254 op en hij regeerde als koning tot 1268
mvg
